تو دیگه بر نمی گردی اینو من خوب می دونم

باز به یاد تو همیشه شب ها آواز می خونم

می دونم برگشتن تو دیگه یک خواب و خیاله

باز دوباره تو رو داشتن آرزویی که محاله

آرزو هر چی که باشه اما داشتنش قشنگه

بعد رفتن تو دستام رو به آسمون بلنده

از خدا می خوام که شب ها تو رو تو خوابم ببینم

تا بهت بگم که بی تو خیلی خسته ام نازنینم

کاشکی تنهام نمیذاشتی بی تو من خیلی غریبه ام

حالا دستام بی تو سرده بس که بی تو گریه کردم

تو دیگه بر نمی گردی اینو من خوب می دونم

حدس می زنم که شبی مرا جواب کنی چون زیادی خواستم ازت اینو می دونم

خواب رو از چشمام بگير مثل هميشه

بگو عمر عاشقي تموم نميشه

منو با خودت ببر هر جا دلت خواست

ديگه چيزي نمي خوام اين اخريشه

تو شريکه دردمي تو اين زمونه

تو زمونه اي که عشق رنگ خزونه

پرم از حس غريبي که مي دونم

مثل بغض شايد هم بدتر از اونه

توي ختوتم تو بهترين صدايي

براي نفس کشيدنم هوايي

تورو مي شناسه دلم غريبه نيستي

ساده تر بگم يه حس اشنايي

تو يه تعريفه زلالي مثل دريا

فرصتي براي کشف يک معما

تورو مي خونم و باور مي کنم من

صادقانه با مني هميشه هرجا

تو همون راز نگفته اي تو سينه

منم اون که با تو ديوونه ترينه

همه جا هر کجا هر جا که باشي

چشم هاي منتظرم تورو مي بينه

كاش الان آغوش گرمت سر پناه خستگيم بود

دو تا چشمات پر از اندوه واسه دل شكستگيم بود

آرزوم اينه كه دستام توي دستاي تو باشه

تنگي اين دل عاشق با نوازش تو واشه

واسه چي خدا نخواسته من تو آغوش تو باشم؟

قول مي دم با داشتن تو هيچ غمي نداشته باشم

همه هستي قلبم تو دو حرف خلاصه مي شه

عشق تو بودن با تو دو نياز زندگيشه

پرم از ترانه تو گرچه واژه ها حقيرن

خوبه وقتي نيستي پيشم اونا دستمو مي گيرن

راز عشق منو هيچ كس غير مهتاب نمي دونه

تنها شاهد واسه غصه گريه و تنهاييم اونه

واي اگر من اين نبودم كاش مي شد پرنده باشم

تا از اين دور بودن از تو بتونم بلكه رها شم

يه پرنده شم شبونه بكشم پر به خيالت

برسم به لونه تو بگيرم سر زير بالت

زندگيم رنگ خدا بود اگه تنها تو رو داشتم

اگه مي شد واسه گريه روي شونت سر مي ذاشتم

من نوشتم از دنيا،اون نوشته بي رحمه

                      من نوشتم از قسمت،اون نوشته سرگرمه

من نوشتم از دردم،از شباي بي خوابي

                      اون نوشته از عشق و لحظه هاي بي تابي

من نوشتم از تقدير خيلي وقته ما يوسم

                     اون نوشته اشکاتو دونه دونه مي بوسم

من نوشتم از بازي،از يه بازي ساده

                     اون نوشته آروم باش،حلقه هم فرستاده

من نوشتم از غصه تر شدم مثل بارون

                     اون نوشته صبرت کو؟صبر ليلي و مجنون

من نوشتم اينجا ها،آدم آهني داره

                     اون نوشته چشم تو کلي روشني داره

من نوشتم از عکساش،تو يه آلبوم قرمز

                     اون نوشته تنها تو،جز تو با کسي هرگز

من نوشتم از ترسم،از وفا که کميابه

                     اون نوشته از دوريم،شب با گريه مي خوابه

من نوشتم از پائيز،از يه عصر رويايي

                     اون نوشته حاضر باش،نوعروس زيبايي

من نوشتم از عشقت شهر قصه مي سازم

                     اون نوشته گرمم کن،تو الاهه نازم     

منم مینویسم ازغم دوری تو

باز دو چشم منتظر خيره شدن به آسمون 

 دنبال اون ستاره ها كه بدون نام و نشون

پيش غم تنهاييم ستاره ها چقد ركمند      

  از دلخوشي دارن به همه چشمك مي زنند

غافل از اينكه اين پايين قلبي اسير ماتمه 

   حسرت و غصه هاي اون قدر تموم عالمه

شيشه صبر و حوصله ش شكسته با سنگ عذاب 

 روزاي شاد و رنگيش هم يه سر شده تارو خراب

ديگه نمونده دل خوشي واسه دل خوشي دل اسيرغم    

مهم اسير بودنشه فرق نداره زياد يا كم

فكر مي كني نبودنت كم درديه نه به خدا

تحملش سخته واسم تحمل جدائيها

نمي دونم كه آسمون ابريه يا دو چشم من

نميذارن ببينمت ستاره ي قشنگ من

حالا نه آروم دلم نه خواب به چشمونم مياد

دلم داره داد ميزنه ميگه فقط ترو مي خواد

چي بهش بگم آروم بشه دست ازسر من بردازه

چي ميشه گفت به قلبي كه براي تو بيقراره

باز هم تا نزديك سحر ستاره هارو مي شمرم

تو آخرين ستاره اي كه دل به عشقش مي سپارم

ميخوام يه چيزي رو بگم دلم مي خواد خوب بدوني

دوست دارم دوست دارم دوست دارم

تو هم تَرک منم ترک ، اینم یه درد مشترک

تو غصه دار من غصه دار، پس واسه چی بیاد بهار

تو بی چراغ من بی چراغ ، کی بگیره از ماسراغ

تو هم غریب منم غریب ، عشقا چی بود بجز فریب

تو حادثه من حادثه ، پس کی به ابرا برسه

تو بارونی من بارونی ، پس کجا رفت مهربونی

من بی پناه تو بی چناه ، کافیه امشب نور ماه

من بی وفا تو بی وفا، چی کار کنه با ما خدا

من بی فروغ تو بی فروغ ، بازم بهم بگیم دروغ

من بی جواب تو بی جواب ، معنیش چیه این جز سراب

من تشنگی تو تشنگی ، کاش نمی گذشت بچگی

منم گله تو هم گله ، آخر کی داره حوصله

من چشم خیس تو چشم خیس ، برام یه چیزی بنویس

منم زلال تو هم زلال ، چی کم داریم ما دو تا بال

من اولی تو اولی ، چقد قشنگه و مخملی

من در به در تو در به در ، می ای باهم بریم سفر؟

من اعتماد تو اعتماد ، عشق و چرا دادیم به باد

من دیوونه تو دیوونه ، پس کی می گه نمی مونه

من نایمد تو ناامید ، از منو تو نبود بعید

تو شبنمی من شبنمی ، ما مثل هم شدیم کمی

تو بی صدا من بی صدا ، پس چی شد اون همه دعا

تو پرغم من پرغم ، جون خودت خسته شدم

تو بی گناه من بی گناه ، یعنی همش بود اشتباه

تو خستگی من خستگی ، پس چیه معنیش زندگی ؟

تو پر درد من پر درد ، پاییز واسه چی می شه زرد

من که رها تو که رها ، فقط بگو بریم کجا ؟

من که محال تو که محال ، چی بود دوست دارم خیال ؟

تو که بدی من که بدم ، ببخش نه بد حرفی زدم

باشه بدم تو که گلی ، معجزه ای ، تجملی

من که اسیر تو که اسیر ، کی کرده ما رو ناگزیر

من سر حرف تو سر حرف ، تقصیر ماست غیبت برف

من بی نشون تو بی نشون، جایی داریم جز آسمون ؟

من پر راز تو پر راز ، اما نداریم اعتراض

من پر شور تو پور نور، چرا نریم یه جای دور

من فاجعه تو فاجعه ، چیکار کنیم با شایعه

من اتفاق تو اتفاق ، به جرم قدری اشتیاق

تو عطر یاس من التماس ، راسته که دنیا دست ماست ؟

من اولین تو آخرین ، واسه تو بس نیست نازنین

من عابرم تو شاعری ، نرو کجا می خوای بری

من یه کتاب تو یه کتاب ، کاش نکشیم انقد عذاب

من خاطره تو خاطره ، بمون تا یادمون نره

منم که تو تو هم که من ، پس زیر وعده هات نزن

من آرزو تو آرزو ، پس آرزو کن و بگو دوستت دارم پیشم بمون

 دلم برايت تنگ مي‎شود

 آنقدر كه اگرخورشيد نباشد ماه از غصه مي‎ميرد…

 وباز و دوباره باز در این تنهایی ، دور از تو به تو می اندیشم

 به تو که بهتريني ، به تو که هميشه دور از مني اما در قلبم

 به تویی که همه آرزویم هستی ، همه زندگیم

 من در جاده پر پيچ و خم زندگي به انتظارت ايستاده ام تا بيایي

 بیایی ومرا از این ابرهای سیاه دلتنگی دور کنی

 چشم هايم را به آسماني که خدايت در آن است دوخته ام

 و دست هاي خسته ام را سوي او دراز کرده ام

 واز او مي خواهم که بيايي و مرا از عطر نفسهایت لبریز کنی

 بیایی و مرا به سرزمين آب هاي نقره اي ، به سرزمين آرزوها ببری

 و امشب باز به گذشته مینگرم

 آنجا که در اوج نا امیدی سر راهم قرار گرفتی

 و با نگاهت قلب یخ بسته ام را گرما بخشیدی
 
 و امشب چون گذشته تمام حرفهایم برای توست

 آه...پس کي مي آيي؟

 چشم هاي خسته ام انتظار آمدنت را مي کشند 

 تو که مي داني چقدر محتاج نگاهت گشته ام

 پس بيا و با نگاه آسمانیت، با قلب پراميدت وبا دستهای مهربانت
 
 مرا از این جهنم بی توبودن به بهشت چشمانت ببر

 تا در کنارت واژه های دیگر نیز معنا پیدا کنند

 آخر من اینجا تنها انتظار را خوب لمس کرده ام . . .
 
 و من هيچ گاه از انديشيدن به تو ، از انتظار تو دست بر نمي دارم

 آن قدر به تو مي انديشم تا روزي که مشعل ز ند گي ام به خاموشی سپرده شود

به تو مي انديشم گلم. . .

                                                          همیشه دوستت دارم گلم